Hoe is het olympisch vuur ontstaan?

Voor de Olympische Spelen in Amsterdam in 1928 ontwerpt architect Jan Wils het Olympisch Stadion in de stad. Hij zoekt daarbij een manier om iedereen te laten zien dat de Spelen bezig zijn. Op televisie kan het nog niet worden uitgezonden. Daarom bedenkt hij dat er tijdens de hele periode een vuur moet branden boven op de marathontoren in het stadion. Overdag is de rook van ver te zien en 's avonds de vlam.

Het Internationaal Olympisch Comité geeft daar vooraf geen toestemming voor. Toch wordt het vuur aangestoken. En het symbool maakt veel indruk. Daarom keert het vuur 4 jaar later terug, tijdens de Spelen in Los Angeles in de Verenigde Staten. Daarmee verandert het in een vaste traditie.

De bekende fakkeltocht bestaat dan nog niet. Dat is een traditie waarbij de vlam eerst als fakkel in het Griekse Olympia wordt aangestoken. Daarna dragen verschillende sporters deze fakkel, om tijdens de openingsceremonie in het stadion het officiële olympisch vuur aan te steken. Dit gebeurt voor het eerst in 1936 tijdens de Spelen in Berlijn, vlak voor de Tweede Wereldoorlog. De nazi's gebruiken die tocht dan als propaganda om internationaal positieve aandacht en respect te krijgen.

Sindsdien zijn zowel het olympisch vuur als de fakkeltocht vaste onderdelen van de Olympische Spelen. Lees in ons verhaal meer over hoe de Olympische Spelen zijn ontstaan.