Hoe ziet rouw bij ernstige ziekte eruit?

Emoties bij rouw
Bij rouw kan sprake zijn van verschillende gevoelens. Verdriet, boosheid en angst, maar ook eenzaamheid en wanhoop. De omgeving begrijpt niet altijd waar je doorheen gaat. Je bent nog in leven, dus hoe kan er dan sprake zijn van rouw? Door het onbegrip kan de eenzaamheid en somberheid toenemen.

Ook kan je te maken krijgen met boosheid in een periode van rouw. Patiënten kunnen bijvoorbeeld boos worden op familie of hun zorgverleners. Een goede reactie hierop kan zijn: ‘Wat maakt dit voor jou nu zo moeilijk?’ Door zo’n vraag te stellen, kan de boosheid zakken. 

Bij een diagnose of verlies kunnen mensen zich ook schuldig voelen. Vaak wordt gezegd dat dat niet hoeft. Maar schuldgevoel kan juist een teken zijn van liefde en verantwoordelijkheid. Het is fijn als je dat mag uitspreken, zo vaak als nodig.

Hoe ga je ermee om?
Rouw is voor veel mensen een belangrijk onderdeel van de palliatieve fase van een ziekte. Er zijn verschillende taken die hierbij horen. Zo zeggen deskundigen dat je de pijn van het verlies moet ervaren. Als je afleiding zoekt van de pijn, dan wordt het rouwproces namelijk alleen maar verlengd, omdat het dan niet wordt verwerkt. De pijn komt vaak in golven. Het kan dan fijn zijn om in contact te blijven met mensen.

Je moet daarna weer je draai vinden in een wereld met een nieuwe werkelijkheid. In die werkelijk ben jij of een naaste ziek en wordt niet meer beter. Maar als je gewend raakt aan deze situatie, kan je langzaam weer nieuwe herinneringen gaan maken.

Ook kinderen merken na een diagnose vaak snel dat er iets verandert in het gezin. Het helpt om ze vanaf het begin te betrekken en eerlijk te vertellen wat er aan de hand is. Daardoor kan je samen, als gezin, rustiger en beter met de situatie omgaan.