Wie is Hannah Arendt?
Hannah Arendt is geboeid door het kwaad. Zelf moet ze in 1933 Duitsland ontvluchten omdat ze joods is. In haar boek 'Oorsprong van het Totalitarisme' vraagt ze zich af hoe iemand tijdens het middageten rustig kan luisteren naar Mozart. En later die dag een bevel kan geven voor het transport van duizend joden naar strafkampen.
Hoewel de SS'er Adolf Eichmann dit doet, zegt Arendt dat hij geen monster is. Hij is gewoon een ambtenaar die zonder nadenken doet wat hem wordt opgedragen. Ze noemt dit 'de banaliteit van het kwaad', simpel gezegd was Eichmann volgens Arendt geen kwaadaardig persoon, maar deed hij ‘gewoon’ zijn werk. Arendt krijgt door deze theorie vooral veel kritiek van andere Joodse denkers.
Ook vraagt Arendt zich af wat de zin van politiek is. Haar antwoord is op het eerste gezicht misschien vaag. Politiek gaat volgens haar om de ruimte tussen mensen. Die ruimte maakt het mogelijk dat individuen elkaar ontmoeten en in gesprek gaan. Maar die ruimte maakt het ook mogelijk dat mensen van mening kunnen verschillen.
Tegelijkertijd zorgt de ruimte er ook voor dat de verschillen niet uit de hand lopen. Arendt gebruikt de metafoor van de tafel. Een tafel brengt mensen samen die eraan plaatsnemen, maar maakt het ook mogelijk een meningsverschil ‘op tafel’ te leggen en zo bespreekbaar te maken.
Meer weten over Hannah Arendt? Luister hier de podcast. Meer weten over grote denkers? Bekijk dan hier de hele collectie.