Wat is het Internationaal Strafhof?
Het in 2002 opgerichte Internationaal Strafhof is een onafhankelijk hof voor het vervolgen en berechten van personen die verdacht worden van bijvoorbeeld misdaden tegen de menselijkheid of genocide.
Zodat misdadigers, die geen vervolging krijgen in hun eigen land, niet onbestraft blijven. Het is iets anders dan het Internationaal Gerechtshof, dat landen berecht.
Het idee van een onafhankelijk strafhof groeit na de oorlogsmisdrijven van de Tweede Wereldoorlog.
Met de oprichting van het Neurenberg-tribunaal (1945), waar nazi-kopstukken worden berecht, wordt de eerste basis gelegd. Later volgt het Joegoslaviëtribunaal (1993) en het Rwandatribunaal (1994).
Nadat genoeg landen het Statuut erkennen is op 1 juli 2002 het Internationaal Strafhof een feit. Het Internationaal Strafhof, ook wel International Criminal Court (ICC) genoemd, vestigt zich in Den Haag.
Iemand kan alleen berecht worden door het Internationaal Strafhof als diegene uit een land komt dat het Strafhof erkent of als de misdaad gepleegd is in een land dat het Strafhof erkent.
Daarnaast kunnen alleen misdrijven gepleegd na 1 juli 2002 door het Strafhof vervolgd of berecht worden.
Om die redenen kunnen veel vermeende oorlogsmisdadigers niet door het Internationaal Strafhof vervolgd of veroordeeld worden.
Zo kan bijvoorbeeld Assad, de oud-president van Syrië, niet vervolgd worden, onder andere omdat Syrië het Internationaal Strafhof niet officieel erkent.
Bijna alle verdachten die voor het Strafhof zijn verschenen komen uit Afrikaanse landen. Dat zorgt voor kritiek.
Volgens verschillende Afrikaanse landen focust het Strafhof alleen op de vervolging van vermeende Afrikaanse misdadigers.
Dit betekent niet dat het Internationaal Strafhof niets bereikt heeft. Er zijn inmiddels 124 landen lid en er zijn afgelopen jaren veel vervolgingen geweest.
Daarnaast moet het strafhof ook afschrikken om misdaden tegen de menselijkheid, genocide of oorlogsmisdrijven te plegen.
Wat is het Internationaal Strafhof?
