moeite met rekenen
Wat is dyscalculie?

Dyscalculie betekent letterlijk: niet (kunnen) rekenen. Het staat daarom ook wel bekend als cijferblindheid en komt overal op de wereld voor. Hoe herken je dyscalculie? Wat weten we over de oorzaak van deze leerstoornis? En kan het worden behandeld?

1

Hoe herken je dyscalculie?

Dyscalculie kan je letterlijk vertalen naar 'niet (kunnen) rekenen'. Het is een aangeboren leerstoornis die ervoor zorgt dat je moeite hebt met leren rekenen en vaak weinig inzicht in getallen hebt. Er zijn verschillende varianten van dyscalculie. Vaak zie je bijvoorbeeld dat kinderen met dyscalculie het lastig vinden om sommetjes te maken, tafels te leren, rekenstappen te volgen of getallen op volgorde te zetten. Het heeft, net als de leesstoornis dyslexie, niets te maken met intelligentie. 

In iedere twee klassen zit wel één kind met dyscalculie. De stoornis is niet alleen een probleem bij rekenen en wiskunde. Ook bij vakken als geschiedenis, aardrijkskunde en economie komen jaartallen en cijfers voor. Daarnaast bestaat ook buiten school de wereld uit getallen, zoals bij geld, planningen, klokkijken, treintijden, pincodes, kaarten, recepten en telefoonnummers.

“Kinderen met dyscalculie overzien niet snel eenvoudige rekentaakjes. Ook kennen ze geen procedures om tot de oplossing te kunnen komen.” De hele aflevering zien? Kijk op NPO Start.

2

Wat is de oorzaak van dyscalculie?

Dat weten onderzoekers nog niet. Wel is bekend dat er iets misgaat in het brein. Als je aan het rekenen bent, zijn verschillende delen in de hersenen actief: de temporaalkwab (logica), de frontaalkwab (strategie), pariëtaalkwab (beeldvorming) en de oxibitaalkwab (cijferherkenning). Wetenschappers vermoeden dat bepaalde delen van de hersenen minder optimaal werken bij dyscalculie.

Als een kind dyscalculie heeft, zijn er vaak ook familieleden die het hebben. De kans is daarom groot dat erfelijke factoren een rol spelen. Maar hoe dat precies zit, zijn wetenschappers nog aan het onderzoeken.

"Bij het maken van berekeningen, zijn verschillende hersengebieden nodig."

3

(Hoe) kan dyscalculie behandeld worden?

Waar er veel aandacht is voor dyslexie, is er minder aandacht voor dyscalculie. Dat heeft als gevolg dat scholen op het gebied van signalering en begeleiding van de rekenstoornis over weinig expertise beschikken. De slechte rekenresultaten worden vaak geweten aan een beperkt rekenniveau van de leerling, en niet aan een ernstig leerprobleem of een stoornis.

Als behandelaars met testen wel dyscalculie vaststellen, staat de behandeling in het teken van oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Al dat oefenen begint bij de basis: het getalinzicht. Stap voor stap kan rekenen zo wat makkelijker worden gemaakt, maar helemaal van dyscalculie afkomen is helaas (nog) niet mogelijk.

Scholiere Stella vertelt hoe zij niet alleen op school maar ook in haar vrije tijd last heeft van de stoornis dyscalculie. De hele aflevering zien? Kijk op NPO Start.

In het kort

  • Dyscalculie kan je letterlijk vertalen naar 'niet (kunnen) rekenen'. Het is een aangeboren leerstoornis die ervoor zorgt dat je weinig inzicht in getallen hebt.

  • De oorzaak van dyscalculie is nog niet bekend. Waarschijnlijk werken bepaalde hersendelen die betrokken zijn bij rekenen minder goed.

  • Door veel te oefenen kan je beter met dyscalculie leren omgaan, maar er helemaal vanaf komen is helaas (nog) niet mogelijk.

En je weet het!

Anderen het laten weten?

auteur

Door Saskia Wayenberg

Redacteur

Ook interessant

om te weten