Wat betekende de verzuiling in Nederland?
Twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen. Weet jij waar dit spreekwoord vandaan komt?
Het stamt uit een periode die anderhalve eeuw geleden begon: de verzuiling.
We gaan even terug in de tijd. Vanaf 1860 ontstaat in Nederland de verzuiling.
Dit betekent dat de bevolking in 4 groepen is opgedeeld: katholieken, protestanten, liberalen en socialisten.
Het hoogtepunt van deze verdeling in de maatschappij is van 1880 tot 1960. Tussen de verschillende zuilen is bijna geen communicatie.
Alleen in de politiek werkt men samen. Dat moet wel, omdat er nooit één partij een meerderheid heeft. Door de verzuiling stemt iedereen op zijn eigen partij, wat jarenlang zorgt door politieke stabiliteit.
In de Tweede Wereldoorlog verandert er iets. Nederlanders hebben één gemeenschappelijke vijand: Nazi-Duitsland.
Voor 5 jaar verdwijnen de zuilen naar de achtergrond. Bij sommigen is er hoop dat dit na de oorlog zal blijven.
De poging om van verdeling in zuilen af te komen, wordt ook wel ‘de doorbraak’ genoemd.
Dit was maar van korte duur. Met de volgende verkiezingen stemt iedereen weer gewoon op hun ‘eigen’ partij.
Pas in de jaren 60 wordt de verzuiling in Nederland minder. Nieuwere partijen zoals D66 worden opgericht. Tegelijkertijd vormt de zogenoemde verzorgingsstaat zich in Nederland.
De ‘ontzuiling’ gebeurt snel.
Een ander goed voorbeeld van de jarenlange ontzuiling, is de vorming van de politieke partij ‘CDA’.
Eind jaren zeventig vormde deze partij zich als belangrijke tegenstander van de al bestaande partijen.
Vele generaties leven met de consequenties van de verzuiling. Zelfs tegenwoordig merken we nog de gevolgen.
In 2014 fuseren de KRO en NCRV wat zorgt voor landelijk nieuws. Één van de grootste kenmerken van de verzuiling brokkelt ook langzaam af.
Wat betekende de verzuiling in Nederland?
